”Trzynaście i Pół. Kościotrup w szafie” RECENZJA książki

Kiedy pojawia się liczba 13, wiadomo, że będą kłopoty. Nieważne czy jesteś przesądna czy nie, zazwyczaj tak się dzieje. I tutaj też mamy taką sytuację. Szkoła nr 13 ma opinię miejsca, w którym „zawsze coś się dzieje” i szybko okazuje się, że to nie przesada. „Trzynaście i pół. Kościotrup w szafie” to książka z kryminalnym wątkiem, bo te kości naprawdę zostały znalezione i stoi za nimi historia. Taka prawdziwa historyczna historia.

Historycznie nawet patrząc nazwę szkoły, a ma ona swoje lata. Tu zawsze jakieś zdarzenia zakłócały normalny tryb dnia. Niby wszyscy się do tego przyzwyczaili, ale trochę szkoda, że nie może tu być tak ”elegancko”, jak w Czwórce Chełmińskiego, czyli sąsiedniej szkole. Choć jak się nad tym zastanowić, naprawdę ktoś woli sztywną szkołę pełną kujonów od tego, co tu się wydarzy? 😉

@aktywneczytanie
Kiedy pojawia się liczba 13, wiadomo, że będą kłopoty, prawda? I tutaj też mamy taką sytuację. Szkoła nr 13 ma opinię miejsca, w którym „zawsze coś się dzieje” i szybko okazuje się, że to nie przesada. „Trzynaście i pół. Kościotrup w szafie” to książka z kryminalnym wątkiem, bo te kości naprawdę zostały znalezione i stoi za nimi historia. Taka prawdziwa historyczna historia. Historycznie nawet patrząc nazwę szkoły, a ma ona swoje lata. Tu zawsze jakieś zdarzenia zakłócały normalny tryb dnia. Niby wszyscy się do tego przyzwyczaili, ale trochę szkoda, że nie może tu być tak elegancko, jak w Czwórce Chełmińskiego, czyli sąsiedniej szkole. Choć jak się nad tym zastanowić, naprawdę ktoś woli sztywną szkołę pełną kujonów od tego, co tu się wydarzy? 😉 ZAPISZ SOBIE I PODRZUĆ DZIECKU DO CZYTANIA Zuza, redaktorka szkolnej gazetki „Trzynaście i pół”, razem z kolegami znajdują trupa w szafie. Pewnie każdy chowa jakieś metaforyczne trupy w szafie, ale ten tutaj jest jak najbardziej prawdziwy. Szok! Przecież to ludzki szkielet (plus dziwna czapka) i od tego momentu redaktorzy rozpoczynają śledztwo. Dzieci zaczynają łączyć fakty, szukać tropów i zadawać pytania, na które dorośli nie zawsze chcą odpowiadać. Co wie woźna? A kim jest Pani Dulska? Co na to wszystko dyrektor i inni nauczyciele? A może sprawa wyjdzie na szersze wody i zainteresuje się nią lokalna prasa? Im dalej brną w sprawę, tym bardziej okazuje się, że szkoła skrywa historię, która sięga daleko w przeszłość. Powiem tylko, że kości jak kości, ale czapka znaleziona przy trupie ma kluczowe znaczenie. To lekki, szkolny kryminał i bardzo sprawnie łączy przygodę z tajemnicą. I to tajemnicą szkoły jako budynku oraz tajemnica historyczną. Czasem naprawdę warto się zainteresować budą i spojrzeć na nią z szerszej perspektywy. Lubiłaś swoją szkołę mając naście lat, czy raczej unikałaś? #trzynaścieipółkościotrupwszafie #kryminałdladzieci #szkoła #aktywneczytanieksiążkidladzieci
♬ oryginalny dźwięk – książki dla dzieci

Szkolna gazetka

Zuza, redaktorka szkolnej gazetki „Trzynaście i pół”, razem z kolegami postanawia przyglądać się szkolnym dziwactwom trochę uważniej. Nie przeczuwa jednak, że ich dziennikarskie zainteresowania zaprowadzą w stronę sprawy trupa w szafie. Pewnie każdy chowa jakieś metaforyczne trupy w szafie, ale ten tutaj jest jak najbardziej prawdziwy.

Szok! Przecież to ludzki szkielet (plus dziwna czapka) i od tego momentu redaktorzy rozpoczynają śledztwo.

Historyczne zamieszanie

Dzieci zaczynają łączyć fakty, szukać tropów i zadawać pytania, na które dorośli nie zawsze chcą odpowiadać. Co wie woźna? A kim jest Pani Dulska? Co na to wszystko dyrektor i inni nauczyciele?

A może sprawa wyjdzie na szersze wody i zainteresuje się nią lokalna prasa? Im dalej brną w sprawę, tym bardziej okazuje się, że szkoła skrywa historię, która sięga daleko w przeszłość. Ma znacznie głębsze korzenie, niż mogłoby się wydawać i wiek szkoły ma tu spore znaczenie.

Powiem tylko, że kości jak kości, ale czapka znaleziona przy trupie w szafie pochodzi z czasów zaborów i należała do żołnierza armii austro-węgierskiej. Skąd on się wziął w szkolnych murach? Otóż właśnie tego dotyczy całe śledztwo.

Kim są uczniowie Trzynastki?

Muszę się zatrzymać na głównych bohaterach, bo jestem nimi zachwycona i ogólnie język, którym napisana jest ta książka, bardzo mi się podoba.

Jest lekko i żartobliwie, z dystansem, ale też skupiamy się na ważnych sprawach i takich nastolatkowych przemyśleniach.

Główna bohaterka ma duże ambicje i szerokie plany, jeśli chodzi o gazetkę. Czy inni za nią podążą? Nabór na redaktorów nie jest (delikatnie mówiąc) wydarzeniem roku, więc Zuza zadowala się dwoma kolegami, którzy po prostu zgłosili się i tyle.

W sumie warto dawać szansę takim przypadkom, bo szybko się okazuje, że można się z chłopakami zakumplować. Poza wszystkim mają też swoje zajawki, bo Olek uwielbia pieczenie i wszystko, co słodkie. A o Kojocie mówi się na mieście, że to taki miejscowy Romeo i faktycznie coś w tym jest. Choćby listy do redakcji napływające od dziewcząt… 🙂

Komu spodoba się ta książka?

To lekki, szkolny kryminał dla młodszych czytelników, który bardzo sprawnie łączy przygodę z tajemnicą. I to tajemnicą szkoły jako budynku oraz tajemnica historyczną. Czasem naprawdę warto się zainteresować budą i spojrzeć na nią z szerszej perspektywy.

To co, czytamy?