”Różowa Masakra. Ninja Księżniczki” RECENZJA książki dla dzieci

Jaki jest twój ulubiony kolor? Bo tu cała heca rozgrywa się właśnie z powodu upodobania do różu. Ale spokojnie, jeśli to też twój kolor, nikt nie będzie hejtować, wyśmiewał ani nawet komentował. A już na pewno nie osoby, które przeczytały „Ninja Księżniczki. Różowa Masakra”.

PATRONAT AKTYWNE CZYTANIE

To opowieść o przygodach ośmioletniej Lotki i jej dwóch wiernych przyjaciółek, Eli i Zuzy. Dziewczynki mieszkają na warszawskim Ursynowie, a tam gdzie bloki i szaro, do akcji wkracza wyobraźnia.

Dziewczyny tę osiedlową szarówkę zamieniają w zamkowe wieże, a pobliskie wzniesienie w kryjówkę smoka. Jako samozwańcze wojowniczki, nasze bohaterki rozwiązują szkolną zagadkę.

Sprawdź cenę

Kim są Ninja Księżniczki?

Skoro już wiemy, gdzie jesteśmy, przedstawię ci bliżej Księżniczki Ninja, bo czuję, że to nie jest nasze ostatnie z nimi spotkanie.

Lotka (narratorka) jest oszczędna w słowach, gdy mowa o jej prawdziwym imieniu (Leokadia). Uważa, że robienie bałaganu to jej super moc. Jest świetną obserwatorką, to ona wpada na kluczowe tropy w śledztwie i stara się godzić przyjaciółki.
Ela jest „supersilna”, bo potrafi podciągać się na rękach i wspinać na pomniki, na które inni nie dają rady. Uwielbia wszystko, co księżniczkowe, ma czarne loki i zawsze nosi różowe stroje. Jest bardzo wrażliwa i lojalna wobec przyjaciółek.
Zuza z kolei jest uznawana za „mózg” operacji, bo jest niezwykle mądra i wygadana, dzięki temu potrafi skutecznie uciszyć szkolnych łobuzów. Przez długi czas była skryta i walczyła z wewnętrznym konfliktem, o którym nie powiem nic więcej. Na razie tyle o niej wiemy.

O czym jest książka ”Ninja Księżniczki”?

Ta książka jest o akceptacji siebie i innych, pokazuje, że bycie sobą, niezależnie od opinii otoczenia, to dowód ogromnej odwagi.

Autorka pokazuje, że wrażliwość i siła mogą iść w parze, a stereotypy dotyczące kolorów czy zainteresowań są często bezpodstawne i szkodliwe.

Bohaterki mają osiem lat i jeśli masz dziecko, które zaczynają mierzyć się z presją rówieśników, szkolnymi łobuzami, lękiem przed oceną, koniecznie przeczytajcie tę książkę.

A co się właściwie wydarzyło? Podczas porannego apelu, dyrektorka pokazuje znalezioną w chłopięcej szatni zgubę: różowe legginsy w gwiazdki.

Cała szkoła wybucha śmiechem, a szkolny łobuz Radek wraz ze swoją bandą ogłasza polowanie na „lalusia”, który je nosił, by go publicznie wyszydzić. Dziewczynki, wierne zasadzie ochrony słabszych, postanawiają odnaleźć właściciela getrów jako pierwsze, żeby uchronić go przed drwinami.

Walka ze stereotypami

Rozpoczyna się śledztwo, w którym Ninja Księżniczki wykorzystują techniki tropienia i pozyskiwania informacji. Przesłuchują woźnego Mariana, by dowiedzieć się, kiedy dokładnie znaleziono zgubę, co pozwala im zawęzić krąg podejrzanych do kilku chłopców. Podejrzenia padają kolejno na tańczącego Piotrka, rudego Stefana oraz snobistycznego Tomka, jednak każdy z tych tropów okazuje się ślepym zaułkiem.

Równolegle ze śledztwem w grupie przyjaciółek narasta poważny konflikt między Elą a Zuzą. Zuza zachowuje się bardzo agresywnie, bo twierdzi, że różowy to „kiczowaty” i „słaby” kolor, co głęboko rani kochającą róż Elę.

Dziewczynki przestają ze sobą rozmawiać, psuje się atmosfera i nawet podczas treningów kendo. Nauczyciel próbuje tłumaczyć im, że w dawnej Japonii samuraje nosili stroje przypominające spódnice i nie było w tym nic wstydliwego, ale napięcie między przyjaciółkami nie znika.

Mam wielką ochotę zdradzić finał, ale nie chcę psuć zabawy. Powiem więc jedynie tyle, że bardzo podoba mi się w tej książce walka ze stereotypami i zaskoczyło mnie zakończenie.

Ważne problemy na wesoło

Walka ze stereotypami, bo różowy kolor nie jest „głupiutki” ani „słaby”, podobnie jak nie są osoby, które go lubią.
Wartość szczerości, bo ukrywanie prawdy przed przyjaciółmi („skrzynka wstydu”) buduje niepotrzebne napięcia. Przecież prawdziwa przyjaźń opiera się na akceptacji we wszystkich „kolorach świata”.
Przeciwstawianie się przemocy i tu szacun, bo Ninja Księżniczki pokazują, że należy chronić słabszych przed wyszydzaniem i drwinami ze strony szkolnych łobuzów.
Szkolny bullying (dręczenie), tu Radek i jego banda terroryzują szkołę, szukając słabych punktów u innych dzieci.
Presja otoczenia i rodzeństwa… tu nic więcej nie powiem, ale to ważny temat.
Konflikty w grupie rówieśniczej, jest tu spór o „dziewczyńskość” i wartość różnych zainteresowań.
Snobizm, też się go tu doszukałam, Tomek oceniania ludzi przez pryzmat posiadania drogich, markowych rzeczy. Oj, słabo!

To co, czytamy?