Emma. Córka weterynarza RECENZJA książki dla dzieci 9-12 lat

„Emma. Córka weterynarza” to najnowsza książka Joanny Jagiełło, autorki, którą od dawna uwielbiam. Bardzo się cieszę, że Wydawnictwo Dwukropek zaprosiło Aktywne Czytanie do patronowania tej historii.

Już przy zapowiedzi w grupie Aktywne Czytanie na Facebooku zachwyciła was okładka Anety Fontner-Dorożyńskiej. 🙂

Jaka jest ta książka i jak jest Emma?

Emma. Córka weterynarza Książki dla dzieci – Aktywne Czytanie

Jest mądra, czuła, momentami zabawna. Jest w niej wszystko, co tak cudownie potrafi pokazać Joanna Jagiełło, czyli dorastające dzieciaki i rodzinne więzi.

Jednak wcale nie jest cukierkowo i to już od samego początku, bo Emma nie ma mamy, mieszka tylko z tatą. Poznajemy dziewczynę pełną tęsknoty i tatę, który jest naprawdę zasmucony.

To właśnie pomysł mamy na wyjazd na wieś i stworzenie kliniki weterynaryjnej tata i córka wcielają w życie już po jej śmierci. Trochę nie mają wyjścia, a trochę jest to spełnienie odroczonego marzenia taty.

Emma zaczyna nowe życie

W każdym razie zaczynają nowe życie, a Emma nową szkołę, w której odnajduje koleżankę, a nawet… Tu zostawię niedomówienie, powiem tylko, że autorka wspaniale potrafi pokazać te pierwsze, naprawdę delikatne zauroczenia.

Jest też surowa nauczycielka i takie typowe szkolne wyzwania, o których lubią czytać rówieśnicy Emmy (ona chodzi do piątej klasy).

Centralnym punktem historii wbrew pozorom wcale nie są zwierzęta, choć naprawdę dużo się o nich dowiemy. Oczywiście będą psy i koty, ale też chomik, wąż, wszystkie zwierzaki, które można spotkać na wsi. Między tymi zwierzęcymi przypadkami są emocje i to one są w centrum.

Jest dużo pracy, dużo nowych rzeczy, dużo znajomości i jeszcze więcej dylematów. To wszystko właśnie składa się na taką historią, którą z czystym sumieniem polecam młodym czytelnikom.

Książka pełna emocji

Bez przerysowania, bez dramy, prawdziwe życie, prawdziwe przygody i prawdziwe emocje. Właśnie to lubię w książkach Joanny Jagiełło najbardziej. Potrafi opowiadać o ważnych rzeczach bez robienia z nich wielkiego dramatu. Tutaj jest miejsce i na tęsknotę, i na nowe początki, i na przyjaźń, i na pierwsze zauroczenia, a wszystko to dzieje się po prostu w życiu Emmy.

Polecam tę książkę przede wszystkim dzieciom mniej więcej od 9. roku życia, szczególnie tym, które kochają zwierzęta i lubią historie, w których oprócz przygody jest też trochę codziennego życia.

To będzie też dobry wybór dla dzieci, które same przeżywają zmianę szkoły, przeprowadzkę albo po prostu próbują odnaleźć się w nowej grupie.

Myślę, że może być ważna również dla tych dzieci, które doświadczyły straty, bo zobaczą bohaterkę, która mimo tego, co ją spotkało, próbuje iść dalej, znaleźć swoje miejsce i zbudować coś nowego. Emma nie dostaje od życia łatwego startu, a jednak znajduje to, co daje jej radość i poczucie, że jest potrzebna.

To co, czytamy?