Emma. Córka weterynarza RECENZJA książki dla dzieci 9-12 lat

Jak oceniasz tę książkę?

Ta książka nie ma jeszcze ocen.

„Emma. Córka weterynarza” to najnowsza książka Joanny Jagiełło, autorki, którą od dawna uwielbiam. Bardzo się cieszę, że Wydawnictwo Dwukropek zaprosiło Aktywne Czytanie do patronowania tej historii.

Już przy zapowiedzi w grupie Aktywne Czytanie na Facebooku zachwyciła was okładka Anety Fontner-Dorożyńskiej. 🙂

Jaka jest ta książka i jak jest Emma?

Emma. Córka weterynarza Książki dla dzieci – Aktywne Czytanie

Jest mądra, czuła, momentami zabawna. Jest w niej wszystko, co tak cudownie potrafi pokazać Joanna Jagiełło, czyli dorastające dzieciaki i rodzinne więzi.

Jednak wcale nie jest cukierkowo i to już od samego początku, bo Emma nie ma mamy, mieszka tylko z tatą. Poznajemy dziewczynę pełną tęsknoty i tatę, który jest naprawdę zasmucony.

To właśnie pomysł mamy na wyjazd na wieś i stworzenie kliniki weterynaryjnej tata i córka wcielają w życie już po jej śmierci. Trochę nie mają wyjścia, a trochę jest to spełnienie odroczonego marzenia taty.

Emma zaczyna nowe życie

W każdym razie zaczynają nowe życie, a Emma nową szkołę, w której odnajduje koleżankę, a nawet… Tu zostawię niedomówienie, powiem tylko, że autorka wspaniale potrafi pokazać te pierwsze, naprawdę delikatne zauroczenia.

Jest też surowa nauczycielka i takie typowe szkolne wyzwania, o których lubią czytać rówieśnicy Emmy (ona chodzi do piątej klasy).

Centralnym punktem historii wbrew pozorom wcale nie są zwierzęta, choć naprawdę dużo się o nich dowiemy. Oczywiście będą psy i koty, ale też chomik, wąż, wszystkie zwierzaki, które można spotkać na wsi. Między tymi zwierzęcymi przypadkami są emocje i to one są w centrum.

Jest dużo pracy, dużo nowych rzeczy, dużo znajomości i jeszcze więcej dylematów. To wszystko właśnie składa się na taką historią, którą z czystym sumieniem polecam młodym czytelnikom.

Książka pełna emocji

Bez przerysowania, bez dramy, prawdziwe życie, prawdziwe przygody i prawdziwe emocje. Właśnie to lubię w książkach Joanny Jagiełło najbardziej. Potrafi opowiadać o ważnych rzeczach bez robienia z nich wielkiego dramatu. Tutaj jest miejsce i na tęsknotę, i na nowe początki, i na przyjaźń, i na pierwsze zauroczenia, a wszystko to dzieje się po prostu w życiu Emmy.

Polecam tę książkę przede wszystkim dzieciom mniej więcej od 9. roku życia, szczególnie tym, które kochają zwierzęta i lubią historie, w których oprócz przygody jest też trochę codziennego życia.

To będzie też dobry wybór dla dzieci, które same przeżywają zmianę szkoły, przeprowadzkę albo po prostu próbują odnaleźć się w nowej grupie.

Myślę, że może być ważna również dla tych dzieci, które doświadczyły straty, bo zobaczą bohaterkę, która mimo tego, co ją spotkało, próbuje iść dalej, znaleźć swoje miejsce i zbudować coś nowego. Emma nie dostaje od życia łatwego startu, a jednak znajduje to, co daje jej radość i poczucie, że jest potrzebna.

To co, czytamy?