Wiosna w Dolinie Tumilu. Wyszukiwanka i czytanka RECENZJA

„Wiosna w Dolinie Tumilu” autorstwa Ewy i Marty Dahlig to wyczekana część większej kolekcji o porach roku. Znasz poprzednie?

Ta seria jest wyjątkowa, bo składa się z dwóch uzupełniających się części: Czytanki z 20 rozdziałami oraz kolorowej Wyszukiwanki.

To pozwala na wspólne i bardzo aktywne czytanie połączone z zabawą w spostrzegawczość.

Jednak największą wartością jest tu edukacja emocjonalna oraz nauka dbania o siebie, innych i przyrodę, podana w formie ciepłych przygód sympatycznych bohaterów. Każda historia porusza ważne aspekty codziennego życia przedszkolaka.

Aktywne Czytanie z dumą patronuje wszystkim książkom wydawnictwa Tamilu.

UWAGA! Hasło AKTYWNECZYTANIE daje 20% rabatu na wszystkie książki wydawnictwa Tumilu.

Tu zamówisz książkę

Czy ”Wiosna w Dolinie Tamilu” to dwie książki?

Tak, wyszukiwanka to jedna z dwóch części zestawu, ta książka wciąga dzieci do aktywnego czytania i treningu spostrzegawczości.

To zestaw 10 dużych, kolorowych rozkładówek, na których szczegółowo rozrysowano codzienne życie i przygody mieszkańców Doliny Tumilu. Ilustracje te są ściśle powiązane z treścią opowiadań zawartych w Czytance.

Z Wyszukiwanki można korzystać na kilka sposobów.

Na przykład śledzenie bohaterów podczas czytania, bo każda opowieść z Czytanki rozgrywa się na konkretnych stronach Wyszukiwanki. Dla ułatwienia, w tekście Czytanki zamieszczono wycinki ilustracji, które pomagają maluchowi rozpoznać właściwe sceny.

Nad tekstem każdego rozdziału w Czytance znajduje się miniatura odpowiedniej rozkładówki z Wyszukiwanki, co pozwala szybko odnaleźć właściwe miejsce w drugiej książce.

Każdemu z 10 wierszy w Czytance towarzyszy zestaw interaktywnych zadań związanych z konkretnym obrazkiem w Wyszukiwance.

O czym jest ”Wiosna w Dolinie Tamilu”?

W opowieści „Koko i porządki” dzieci dowiadują się, dlaczego warto dbać o wspólne dobro, bo są nim choćby ukochane place zabaw czy miejsca na piknik. Koko uczy się, że sprzątanie zabawek i segregowanie śmieci do odpowiednich koszy ma sens, bo pozwala dbać o planetę i tworzyć miłą atmosferę dla wszystkich.

Historia „Tolo i jazda na rowerze” to piękna lekcja wytrwałości dla każdego malucha, który mierzy się z nowymi wyzwaniami. Tolo początkowo złości się, że jazda na „dorosłym” rowerze nie przychodzi mu od razu, ale dzięki wsparciu taty i cierpliwym treningom z kijkiem odkrywa, że nauka wymaga czasu, a sukces daje ogromną dumę.

W rozdziale „Tutu i JEGO cebulki” poruszony został temat dzielenia się i życzliwości. Tutu początkowo chce zachować wszystkie cebulki kwiatów tylko dla siebie (świetnie go rozumiem!), jednak dzięki rozmowie z mamą o wzajemności odkrywa, że współpraca z przyjaciółmi przy sadzeniu roślin daje znacznie więcej radości niż działanie w pojedynkę.

Czy w tej książce są codzienne sytuacje z życia?

Jak najbardziej, choćby opowieść „Mimi nie chce powiedzieć” pokazuje dzieciom, jak ważne jest nazywanie swoich emocji i rozmawianie o problemach. Dzięki babci Babusi i „Minkometrowi”, na którym zaznacza się nastrój, Mimi przekonuje się, że wyrzucenie z siebie smutku sprawia, że „wór zmartwień” staje się lżejszy i łatwiej jest wyjaśnić nieporozumienia z przyjaciółmi. Jaki cudowny pomysł.

„Bunio i słodycze” to historia o szukaniu umiaru w jedzeniu łakoci i odkrywaniu zdrowych alternatyw. Bunio dowiaduje się, że nadmiar cukierków psuje apetyt na wartościowe posiłki, a zdrowe przekąski, takie jak daktylowe kule, owocowe szaszłyki czy pieczone jabłka z cynamonem, mogą być równie pyszne.

W rozdziale „Lulu i szanowanie rzeczy” bohaterka uczy się dbałości o przedmioty, które już posiada. Lulu przekonuje się, że zamiast wyrzucać zniszczone ubrania i kupować nowe, można je naprawić za pomocą kolorowych łatek, nadając im drugie życie i oszczędzając zasoby.

„Miki i same zmartwienia” to opowieść dla dzieci, które mają skłonność do zamartwiania się na zapas. Miki dzięki „Słoikowi Dobrych Chwil” uczy się dostrzegać pozytywne aspekty dnia, a rady babci pomagają mu zrozumieć, że zamiast bać się problemów, warto po prostu szukać dla nich dobrych rozwiązań.

Czy w tej książce są różne rodziny?

Tak, dlatego właśnie ze szczegółami wspominam o tym, co znajduje się w każdym rozdziale, dzięki temu od razu poznajemy te rodziny. Historia „Zula i tablet” dotyka problemu nadużywania technologii i pokazuje wartość zabawy w świecie rzeczywistym. Gdy mama wprowadza limity czasu przed ekranem, Zula początkowo się złości, ale szybko odkrywa, że prawdziwa energia i radość płyną z ruchu, tańczenia zumby i spotkań z rówieśnikami.

W rozdziale „Flip i popychanie” dzieci uczą się szanować granice osobiste innych. Flip, po doświadczeniu niekomfortowej sytuacji z Panem Ślimakiem, zaczyna rozumieć, że każdy ma prawo do własnej przestrzeni i zawsze należy zapytać o zgodę przed przytuleniem lub złapaniem kogoś w zabawie.

Ostatnia historia, „Mila chce być inna”, buduje poczucie własnej wartości i uczy akceptacji różnorodności. Mila, zazdroszcząc koleżankom długich uszu czy ogonów, ostatecznie odkrywa swoje unikalne talenty, takie jak siła czy zręczność w szyciu, i rozumie, że każdy jest wyjątkowy dokładnie taki, jaki jest.

Czy ”Wiosna w Dolinie Tamilu” ma wierszyki?

Pewnie, jak w poprzednich częściach serii, oprócz opowieści w książce znajdziemy również dziesięć edukacyjnych wierszyków, które wpadają w ucho i przekazują praktyczną wiedzę.

Tym razem poruszają tematykę dbania o higienę i ciało, zachęcają do jedzenia kolorowych warzyw o „supermocach”, tłumaczą zasady segregacji odpadów do kolorowych koszy oraz oswajają lęk przed „strasznymi” robaczkami.

Jak książka „Wiosna w Dolinie Tumilu” wspiera rozwój dziecka?

1. Uczy rozpoznawania, nazywania uczuć. Dzięki narzędziom takim jak „Minkometr” i historiom o „worze zmartwień”, dziecko dowiaduje się, że rozmowa o emocjach pomaga poczuć się lepiej i rozwiązywać konflikty z rówieśnikami.
2. Interaktywna forma „Wyszukiwanki” angażuje dziecko w zadania polegające na liczeniu, porównywaniu wielkości, rozpoznawaniu kolorów oraz odnajdywaniu szczegółów na bogatych ilustracjach. Ćwiczy to koncentrację, analizę obrazu oraz logiczne myślenie.
3. Opowieści promują życzliwość, dzielenie się i szanowanie granic osobistych innych osób. Dodatkowo dziecko uczy się odpowiedzialności za środowisko poprzez naukę segregacji odpadów do kolorowych koszy oraz dbania o przedmioty, które można naprawić zamiast wyrzucać.
4. Budowanie zdrowych nawyków i wytrwałości np. zachęca do dbania o higienę, zdrowego odżywiania (warzywa o „supermocach”) i regularnego snu. Historie bohaterów, np. Tola uczącego się jeździć na rowerze, pokazują wartość cierpliwości i niepoddawania się mimo początkowych porażek.

To co, czytamy?